นิรันดร์กาล

“แถวนี้คงหายากนะคะคุณ” ป้าทำท่าครุ่นคิดอยู่ประเดี๋ยวก็ยิ้มออกมาเมื่อคิดอะไรได้
“เอางี้สิคะคุณ ถ้าเพื่อนคุณคนไหนขึ้นเหนือ ลองวานให้ช่วยซื้อสิคะ ชาวบ้านเขาเรียกถั่วเน่าแค่บค่ะ ลองไปถามดูที่ตลาดวโรรสนะคะ ถามที่ร้านขายของฝากก็ได้ค่ะ มันจะไม่มีขายที่ร้านขายของฝากหรอกนะคะ แต่แม่ค้าจะแนะนำได้ค่ะ” ป้าบอกอย่างละเอียด พวงแก้วมองแม่บ้านด้วยความรู้สึกพอใจ คนเหนือใจดีนะ คุณน้าคำป้อ คนรักชาวเหนือของคุณน้านวลแขในฝันนั้นก็ใจดีอย่างมาก ..เมื่อมานึกทบทวนดูแล้ว สมัยก่อน หากใครคิดจะช่วยใครโดยเอาตัวเองเข้าเสี่ยงแบบนั้น นับว่ากล้าหาญไม่น้อยเลยทีเดียว

เดี๋ยวนี้พวงแก้วมองพวกทอมบอยด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปจากเดิมมากมาย แต่เดิมนั้น เมื่อพวงแก้วมองพวกทอมบอยที่เหมือนผู้ชายมากๆ แล้วแปลกใจ ขบขัน และค่อนข้างหวาดระแวงที่จะใกล้ชิดสนิทสนมด้วย
แต่น่าแปลกที่เมื่อเธอพบเห็นผู้หญิงคนนั้นเพียงครั้งแรก ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป..

ผู้หญิงที่มีตัวตนจริงบนโลกนี้ แถมยังเป็นคนรักของลูกน้องเธอเสียอีก แต่กลับเป็นคนที่เดินออกมาจากความฝันของเธอและทุกส่งที่อย่างที่เกิดขึ้นในความฝันนั้น มันบอกเธอว่า ทั้งหมดนี้ เป็นเรื่องราวของเธอและคุณจันทร์ในอดีตชาติ ..เธอและคุณจันทร์รักกัน และฟันฝ่าอุปสรรคมากมายมาด้วยกัน

พวงแก้วรวบช้อนอย่างหงอยๆ

คู่หมั้นหนุ่มเหลือบตามอง เขามองเห็นความเปลี่ยนแปลงมากมายภายใต้ดวงตาล่องลอยของพวงแก้วผู้หญิงที่เขารักและผูกพันพาตั้งแต่เยาว์วัย
“ไม่เจริญอาหารหรือคะ?” เขาถาม
“ค่ะ” พวงแก้วยิ้มตามมารยาท บรรยากาศใต้แสงเทียนในภัตตาคารอาหารไทยสุดหรู และเสียงดนตรีเครื่องสายไทยที่ได้ยิน กลับทำให้พวงแก้วยิ่งคิดถึงชีวิตและความเป็นอยู่ของคุณจันทร์กับทาสแก้ว เธออยากกลับบ้าน และเข้านอน เพื่อที่เธอจะฝันต่อไป .. เพราะเธอคิดถึงเหลือเกิน
“กลับบ้านเถอะค่ะ” คุณหน่าชวน
เขาไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไร แต่เขารู้ว่าเขาไม่ควรซักถาม เขาควรอยู่ใกล้ๆ คอยประคับประคองเธอมากกว่า แต่กระนั้น ลึกๆ ในความรู้สึกของเขา .. ก็อดคิดไม่ได้ว่า อาการของเธอคืออาการของคนที่กำลังเปลี่ยนใจ!
ในชีวิตของชายหนุ่มผู้นี้ มีไม่กี่หนที่พบกับความผิดหวังเสียใจ .. ขณะที่เขาเปิดประตูรถให้หญิงสาวที่เขารัก เขาเริ่มคิดถึงความผิดหวังหากผู้หญิงคนนี้เปลี่ยนใจเป็นอื่น ซึ่งเขาไม่แน่ใจนักว่าเขาจะรับความผิดหวังนี้ได้หรือไม่ พวงแก้วเป็นผู้หญิงที่เขาผูกพันห่วงใย และปรารถนาดีด้วยตลอดมา เธอและเขาเติบโตขึ้นมาอย่างเด็กสองคนที่เป็นคู่หมาย และในวันปัจจุบันนี้ เขาและเธอเป็นคู่หมั้นกันแล้ว รอเพียงวันวิวาห์เท่านั้น แต่วันนี้ ในดวงตาของเธอว่างเปล่าจนเขาใจหาย

เขาเปิดวิทยุในรถเบาๆ เพื่อทำลายความเงียบ .. เพลงนิรันดร์กาลแผ่วออกมาจากลำโพง .. ยิ่งทำให้พวงแก้วรู้สึกโหยหาแทบขาดใจ .. คิดถึงเหลือเกินแล้วเจ้าค่ะ ..

รถราวิ่งไล่ตามกันเบื้องหน้า แสงไฟกลางคืนที่ผ่านตาวูบวาบทำให้พวงแก้วคิดถึงดวงวิญญาณที่ล่องลอยตามหากัน .. พวงแก้วรู้ตัวอีกทีเมื่อน้ำตาไหลร่วงลงสองร่องแก้ม .. เธอรีบควานหากระดาษทิชชู่มาซับน้ำตา คู่หมั้นหนุ่มมองเธอด้วยความรู้สึกสงสารและปวดร้าวใจ ขณะนี้ นอกจากเธอไม่มีความสุขแล้ว เธอยังเต็มไปด้วยความทุกข์อีกด้วย เขารู้สึกได้ถึงความทุกข์ของเธอ แต่เขาก็ไม่กล้าถาม

“พักผ่อนบ้างนะคะ” เขาได้แต่บอกเธออย่างสุภาพนิ่มนวลเช่นนี้ เมื่อส่งเธอที่บันไดตึก สองหนุ่มสาวมองสบตากันด้วยความรู้สึกดีงาม
“ขอบคุณค่ะ”เธอบอกขอบคุณเขาทั้งปากและหัวใจทีเดียว .. ขอบคุณค่ะท่านขุนสะท้านฟ้า .. ภายหลังเมื่อเดินพ้นสายตาจากเขาแล้ว ร่างสวยของพวงแก้วก็ปลิดปลิวขึ้นบันไดตรงไปที่ห้อง และล้มตัวลงนอนบนเตียง .. ในนาทีนี้ เธอปรารถนาจะนอนหลับและอยู่ในความฝันให้นานแสนนาน .. หัวใจของเธอคร่ำครวญหาแต่คุณของเธอเท่านั้น ..
คุณเจ้าขา .. เราต่างเป็นวิญญาณที่ล่องลอยตามหากันมานานแสนนานเพียงใด และจักต้องเป็นเยี่ยงนี้ไปอีกนานแค่ไหนเจ้าคะ?..

น่าแปลกที่เมื่อปรารถนาจะหลับเพื่อเข้าไปอยู่ในความฝัน ความนึกคิดของพวงแก้วก้าวกระโดดจากเรื่องนั้นไปเรื่องนี้อย่างสับสนจนจับต้นชนปลายไม่ถูก และเธอก็ไม่หลับเสียที คงกระสับกระส่ายไปมาอย่างขัดใจอยู่บนเตียงอย่างนั้นนานหลายนาที

เสียงเคาะประตูทำให้เธอหงุดหงิด
“แก้ว”..เสียงเรียกของคุณหญิงพิณทองผู้เป็นแม่ดังอยู่หน้าประตู
“เป็นอะไรหรือเปล่าลูก”
“เปล่าค่ะ” เธอตะโกนตอบ
“แม่เข้าไปได้ไหม?”
“ลูกกำลังจะอาบน้ำค่ะ”
“ทานข้าวมาหรือยัง?”สองแม่ลูกตะโกนคุยกันหน้าห้อง
“เรียบร้อยแล้วค่ะ ลูกเหนื่อย เดี๋ยวอาบน้ำแล้วจะนอนเลย คุณแม่มีอะไรกับลูกหรือเปล่าคะ”
“เปล่าจ๊ะ.. แม่แค่นึกว่าลูกไม่สบาย..”
“ขอบคุณค่ะคุณแม่ ลูกไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ”
พวงแก้วเดินมาเปิดประตูและเอียงหน้าไปหอมแก้มแม่อย่างที่เคยทำตอนเป็นเด็ก
“ลูกคนนี้นี่ ..ตัวไม่ร้อนนะ”ท่านยิ้มชื่นใจ พลางคลำหน้าผากลูกสาวคนสวย
พวงแก้วยิ้มให้ท่านอย่างน่ารัก
“ไม่ร้อนค่ะ” แต่เธอบอกท่านในใจว่า .. แต่ใจร้อน .. เพราะหัวใจของเธอร้อนเร่าไปด้วยความรักความคิดถึง ..
“ไปอาบน้ำเถอะลูก”
“ลูกรักคุณแม่ค่ะ” หญิงสาวหอมแก้มแม่อีกครั้ง ก่อนจะถอยหลังเข้าห้อง และค่อยๆ ปิดประตูกั้นตัวเองอยู่ในโลกส่วนตัว .. เธอจะอาบน้ำ แล้วนอนให้หลับ .. และหากเลือกได้ .. เธอก็เลือกที่จะอยู่ในความฝันเช่นนั้น ชั่วนิรันดร์ ..